ผ่านไปอีกวัน

ประกาศคะแนนสอบ Calculus for Engineer เห็นคะแนนสอบแล้วต้องทำใจ ดีนะที่เก็บแค่ 9%
คนอื่นๆในห้องก็พอๆกันแหล่ะไม่ต่างกันมาก ทั้งวันๆนี้ได้กินข้าวแค่มื้อเดียว แทบไม่มีเวลากินเลย ออกจากห้องไป
สุขุมวิทตอน 9 โมงครึ่ง กว่าจะไปถึงได้ 11 โมง เพิ่งรู้ว่ามันใช้เวลาเดินทางนานขนาดนี้ ทั้งๆที่คิดว่า สุขุมวิท
มันก็ไม่ได้ไกลอะไรมากมาย เสียเวลาต้องต่อรถหลายต่อ นี่แหล่ะ

xx :?เฮ้ย..! ทำไมมาช้าจัง ผมนัด 9 โมงครึ่งนี่ ใช้เวลาเดือนทางแค่ครึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงแล้วนี่?
ผม :?ขอโทษทีครับพี่ พอดีผมกะเวลาไม่ถูก? (ผมก็แก้ตัวไปตามเรื่อง พอดีตอนเช้าติดธุระนิดหน่อย)

ตอนบ่ายโมงมีเรียน Cal ด้วยขากลับนี่กินเวลานานเหมือนกัน ทีแรกคิดว่าชิว เดินทางไม่น่าจะถึงชั่วโมง
ที่ไหนได้ปาไป บ่ายโมงครึ่งถึงห้องเรียน เลิกเรียนกลับมาห้อง รีบอาบน้ำนอนเอาแรง ตื่นมาตอนประมาณ
5 ทุ่มกว่าๆ ตอนนี้ตี 3 เกือบจะตี 4 แล้ว ใกล้ได้เวลานอนอีกรอบ พรุ่งนี้มีเรียน 10 โมง

วันๆนึงแทบไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้ มีหน้าที่แตกต่างกันไป มีเรื่องราวเยอะแยะที่อยากจะเขียน
แต่พอจะเขียนทีไร นึกอะไรไม่ออกเลย งี้ทุกที

ชีวิตแบบนี้มันช่างเหงาจริงๆเนอะ ใครจะรู้สึกเหมือนเราบ้างนะ ความเหงานี่มันไม่เข้าใครออกใครเลยจริงๆ
ถึงตอนนี้แล้วมันทำให้รู้สึก นึกถึงใครบางคน ถ้าเขานึกถึงเราบ้างก็คงจะดีไม่น้อย ว่าป่ะ

ผ่านไปอีกวัน นอนดีกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสาย ?.

This entry was posted in สัพเพเหระ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.