สายฝนโปรยปราย

วันนี้เป็นอีกวันที่ทั้งเหงา+เศร้า เพราะอะไรน่ะหรือ ก็เพราะว่าตอนนี้บางคนอาจจะบอกว่าอากาศกำลังดี
น่านอนเอามากๆ เนื่องจากฝนได้ตกลงมาเมื่อตอนประมาณ 3 ทุ่มได้ จนป่านนี้ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

คนอื่นๆอาจจะชอบบรรยากาศแบบนี้มาก เพราะทำให้นอนหลับเย็นสบาย สำหรับผมแล้ว มันยิ่งทำให้
รู้สึกเหงามากกว่าทุกๆ วัน อาจจะเป็นเพราะว่าบรรยากาศมันพาไปก็ได้ ฝนตกแล้วทำให้นึกถึงใคร
บางคนยิ่งนึกถึงแล้วยิ่งรู้สึก ปวดร้าว แทบจะทนไม่ไหว ไม่รู้เมื่อไหร่ความรู้สึกแบบนี้จะจางหายไปซะที
ทั้งๆที่ เวลามันก็ผ่านมานานแล้ว เราคงจะไปโทษเขาก็คงไม่ได้ โทษตัวเราเองแหล่ะที่เป็นฝ่าย
ที่ต้องไปนึกถึงเขาเอง ไม่อยากจะนึกแต่มันก็ทำไม่ได้ แย่จัง

ชีวิตคนเรามันก็มีทุกข์บ้างสุขบ้าง ช่วงเวลาที่ทุกข์ใจก็ลืมๆมันไปเสียบ้าง จะเก็บมันเอาไว้เพื่ออะไรน้อ
เก็บเอาเรื่องดีๆไว้ก็พอแล้ว อยากจะทำให้ได้เหมือนกัน พยายามแล้วแต่ก็ยังทำไม่ได้

อาจเป็นเพราะว่าตัวเราเองยังไม่อยากลืมเขาก็เป็นได้ กลัวว่าถ้าลบภาพของเขาออกไปจากชีวิต
ในวันข้างหน้าสัก 10 ปี 20 ปี เราอาจจะนึกไม่ออกก็ได้ว่า เอ๊ะเราเคยรู้จักกับคนๆนี้หรือเปล่าหนอ

วันนี้ไม่รู้จะพูดอะไร พูดไปเรื่อยเปื่อยตามอารมณ์ วันนี้มีสอบ 6 โมงเย็นแน่ะ สอบเสร็จ หาไรกิน
แวะร้านเกมกับน้องๆ กลับห้อง ไม่มีสาระอะไรเลย ในแต่ละวัน เคยถามตัวเองเหมือนกันว่า เรา
อยู่ใช้ชีวิตไปเพื่ออะไร บางทีที่ท้อใจ เหงา มันผุดขึ้นมาในหัว

ตีสองกว่าแล้ว ฝนยังไม่หยุดเลย เฮ้อ?ผมคิดถึงเธอจังเลย อยากคุยอยากได้ยินเสียงบ้าง
เธอจะนึกถึงกันบ้างไหมน้า เธอคงหลับฝันดีอยู่กระมั้ง ยังไงก็ขออวยพรให้เธอนอนหลับฝันดี

ผ่านไปอีกวัน พรุ่งนี้มีภารกิจที่ต้องต่อสู้อีกเยอะ วันนี้ขอนอนเอาแรงก่อนละกัน

This entry was posted in สัพเพเหระ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.