ไปดู mr. and mrs. smith

วันนี้ตื่นสายเป็นบ้าเลย เลยเวลาที่ตั้งปลุกไว้เกือบๆจะ 30 นาทีแน่ะแย่จังจริงๆแล้วก็ตื่นก่อนที่นาฬิกาปลุกจะดังนะ ง่วงอ่ะก็เลยหลับต่อนี่ถ้าพี่ไม่ปลุกคงไปเรียนไม่ทันแน่ๆ ตื่นมาก็อาบน้ำ แต่งตัวไปเรียนวันนี้บังเอิญหรือยังไงไม่รู้เจอเธอบนรถเมล์กะว่าวันนี้ไปสายแน่ๆออกจากบ้านก็เกือบๆจะ 7 โมงเช้าแล้วบังเอิญจริงๆวันนีเธอก็ไปสายเหมือนกัน หันไปมองเธอแค่แว๊ปเดียวเองเป็นไรไม่รู้ ไม่กล้าที่จะสบตาเธอ นี่ก็เป็นสัปดาห์ที่สองแล้วที่เปิดเทอม 1/48 ยังไม่รูจักชื่อเธอเลยไม่รู้ว่าชื่ออะไร ที่รู้ๆนะเธอคงอยู่แถวครุในฯแน่ๆเลย เพราะเห็นนั่งรถสาย 138 มาทางนั้น มาถึงสถาบันฯเกือบเก้าโมงแน่ะวันนี้มาสายกว่าทุกวันเลย ดีนะที่วันนี้ฝนไม่ตก อ่อวันนี้จำได้ว่านัดกะน้องไว้ด้วยดีใจจังเลยที่จะได้เจอกัน โทรหาน้องเค้าก็ไม่รับโทรศัพท์เลยปกติโทรหาน้องเค้าจะรับทุกครั้งนะ แต่เอวันนี้เป็นอะไรรึเปล่าสงสัยคงติดธุระอยู่แน่ๆเลย อ่ะไม่เป็นไร ไม่ได้เจอกันมาหลายวันแล้วเหมือนกัน ก่อนที่จะไปหาน้องก็กะว่าจะทำแลปชี๊ตส่งแต่กว่าว่าจะไม่ทันน้อง ให้เค้ารอหลายครั้งแล้วเกรงใจเค้า เดี๋ยวเค้าจะหาว่าเร็วเป็นคนไม่ตรงเวลา มานั่งเช็คเมล์ที่ศูนย์คอมฯ ได้ซักพักโทรก็โทรมาว่าตอนนี้กำลังจะออกเห็นทีเราก็ต้องไปแล้วเพราะเดี๋ยวจะไปไม่ทันรถยิ่งติดด้วย กะว่าวันนี้จะไปให้ถึงก่อนน้อง แต่ทำไมแย่จังน้องมาถึงก่อนซะอีกน้องถึงเราก็ถึงเหมือนกัน วันนี้ไม่ได้ให้รอนาน ดีใจจังที่จะได้เจอกัน เป็นไรก็ไม่รู้ทำไมเราถึงคิดถึงผู้หญิงคนนี้เป็นที่สุดเลย เมื่อคืนตอนที่โทรหาน้องถามว่าเรารู้จักกันได้กี่วันแล้ว น้องบอกว่า 80 กว่าวันมั้งกว่าเนี่ยจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ จำได้แม่นก็วันที่รู้จักกันครั้งแรกน่ะวันเกิดน้อง 16 มีนา คิดถึงเธอจัง เอ..หรือว่าเราจะหลงรักเธอเข้าแล้ว วันนี้ไม่รู้จะชวนเธอไปไหน น้องมาหาทีไรก็มีแต่ดูหนังๆ กล้วว่าเธอจะเบื่อถ้าไม่ดูหนังอ่ะแล้วจะให้ทำไงก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนนี่นา เดี๋ยวคราวหลังจะพาไปที่อื่นมั่งดีกว่า ได้อยู่ใกล้ๆน้องแล้วรู้สึกดียังไงบอกไม่ถูกสงสัยเราจะรักเธอเข้าแล้วล่ะ ทำไงดีเธอถึงจะรู้ว่าเราแอบชอบเธออยู่น๊ะถ้าจะบอกรักตอนนี้คงไม่ได้แน่ เพิ่งคบกันได้ไม่นาน อีกอย่างไม่รู้ด้วยว่าน้องคิดกะเรายังไง เดี๋ยวบอกไปแล้วเค้าไม่เล่นด้วยเราจะไม่แห้วหรอ ถ้าแห้วนะเราคงแย่ๆแน่ๆเพราะอะไรรู้เปล่า? ไม่รู้สิ? อาจจะรู้สึกเสียใจมากๆไว้รอให้คบกันไปนานๆก่อนดีกว่าค่อยบอกเธอ อืมม สรุแก็คือวันนี้ไปกินข้าว ร้องเพลง ดูหนัง แล้วก็กินไอครีมกัน เป็นวันที่เรามีความสุขอีกวันนึง กินไอครีมจากนั้นก็ไปส่งน้องขึ้นรถที่พาต้า เพราะว่าเย็นแล้ว 5 โมงแล้วเดี๋ยวน้องไม่มีรถเข้าบ้าน ส่งขึ้นรถแล้วเราก็กลับ เฮ้อ.. ไม่อยากจากันเลย ยังไม่หายคิดถึงเลย อีกเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก 1 อาทิตย์ 2 อาทิตย์ คงอีกนานแน่เลย ตอนนี้มาอยู่ที่สถาบันฯล่ะ ก็มาเขียน blog เนี่ยล่ะเดี๋ยวก็คงจะกลับแล้วแต่วันนี้ไอ้โดมโทรมาชวนเล่นเกมส์เดี๋ยวเล่นเกมส์เสร็จก็คงกลับ งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนละกันนะ..

This entry was posted in สัพเพเหระ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.