วันสุดท้าย final exam

1:21น.

คืนนี้คงจะเป็นคืนสุดท้ายสำหรับการสอบ หลังจากที่อดหลับอดนอน ไม่ค่อยจะเป็นเวลา
เหมือนชาวบ้านเขามาแล้ว 7 วัน หนักสุดก็คงเป็นพรุ่งนี้สอบตัวสุดท้าย ก็หวังว่าจะผ่านไป
ได้ด้วยดีนะ เพิ่งจะปลุกตัวเองให้ตื่นจากอาการง่วงโดยอัดกาแฟกระป๋องเข้าไปป๋องนึง
แล้วตามด้วยอาบน้ำเย็นๆเพื่อเรียกความสดชื่นยามดึก อิจฉาคนอื่นๆที่สอบเสร็จไปแล้ว
บางคนเขาก็ไม่เห็นจะเครียดเรื่องการสอบเหมือนฉันเลยเนอะ

เมื่อวานไม่มีเวลามานั่งพร่ำเรื่องราวลงบล็อก คิดออกไรไม่ค่อยออกสมองเหมือนมันตื้อๆ
ยังไงบอกไม่ถูก วันนี้นั่งสอบก็เกือบไปแล้วดีนะที่ยังนึกออกไม่งั้นคงแย่ ไม่รู้จะเล่าอะไรดี
สำหรับวันนี้ มันมีแต่ความกังวลกับการสอบในวันพรุ่งนี้ สมองเลยเบลอๆนี่กาแฟกระป่อง
ไม่ได้ช่วยอะไรเลยหรอเนี่ย หรือว่ามันยังแรงไม่พออีก? คงไม่เขียนอะไรมากมาย
เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว การเตรียมความพร้อมสำหรับคืนนี้ มีหนังสือ 2 เล่ม
เครื่องคำนวณ 1 เครื่อง ใบสูตร 1 และสุดท้ายข้อสอบเก่าชุดนึง กำลังใจคงมีถึงพรุ่งนี้เช้านะ

machanic of solid

Posted in สัพเพเหระ | Leave a comment

คืนฝนพรำ

1:18น.

ฝนตกไม่หยุดหย่อน ตกได้ตกดีจริงๆ ว่าจะอ่านหนังสือบรรยากาศก็ชวนให้ง่วงซะงั้น
ตาปริบๆจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ มันน่านอนซะมากกว่าดึกๆ เงียบๆ เย็นสบายๆแบบนี้
ฉันชอบนะเวลาที่ฝนตก มันทำให้รู้สึกเหงา แล้วช่วงนี้แหล่ะเป็นเวลาที่ฉันคิดอะไร
ได้หลายอย่าง เช่นว่า บทกวีห่วยๆ เรื่องราวเก่าๆ และฉันไม่ลืมที่จะคิดถึงเธอ
เธอคงจะลืมไปแล้วมั้ง ฉันเคยบอกว่าชอบนั่งรถตอนที่ฝนตก แล้วมองออกไปนอกกระจก
ไม่รู้สิอารมณ์ไหนก็ไม่รู้ เธออาจจะว่ามันแปลกก็ได้ ฉันว่านะฟีลมันได้เลยแหล่ะ เหงา
ปนเศร้า อารมณ์ศิลปินฉันมักจะมาเวลานั้น อ่อยังมีอีกกับบรรยากาศหมอกบางๆในตอน
เช้าตะคุ่มๆ ปะทะลมหนาวเย็นๆ แบบนี้ก็ได้เหมือนกันนะ แต่เสียดายที่กรุงเทพฯ
มันไม่ค่อยหนาวเหมือนต่างจังหวัดสักเท่าไหร่ ถามว่าฉันไม่กลัวความเหงาหรอกหรอ
เออ..เธอลืมไปแล้วหรอว่าฉันน่ะซี้ปึ๊กกับมันเทียวแหล่ะ ฮาใหมล่ะนี่คือเรื่องจริงนะจะบอก
ฉันชาชินกับมันเสียแล้วแหล่ะ

จะบอกว่าวันนี้ฉันไม่ได้อ่านหนังสือสักตัว รู้สึกมึนๆหัวบอกไม่ถูกไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้
พอตื่นนอนฉันเหมือนคนหมดแรง หรือฉันกำลังจะตายก็ไม่รู้นะ
ถ่าได่ยินข่าวมางานแจกเข้าอ้ายแนเด้อ ฮา ฉันล้อเล่นน่ะฉันน่ะคงยังยุอีกนานประสาคนมีเวร
มีกรรมเยอะนั่นล่ะนะ ที่จริงฉันนอนไปรอบนึงแล้วนะเนี่ย พยายามข่มตานอนให้หลับ
มันก็ไม่ยอมหลับอยู่ดี บังคับตัวเองให้หลับไม่ได้เลยต้องมาเปิดคอมเป็นรอบที่สอง
สงสัยคงเป็นเพราะกาแฟเย็นเมื่อตอนกลางวันนี่ล่ะมั้งที่ทำให้ฉันพยายามกล่อมตัวเอง
ให้หลับยังไม่ได้ ตั้งใจว่าจะรีบนอนเอาแรงไว้พรุ่งนี้จะอ่านหนังสือยาวๆซะหน่อย
แต่แล้วก็ทำไม่ได้ ท้องก็ดันมาหิวเอาตอนนี้ได้ซะนี่ ทำไงดีล่ะฝนก็ตก จะออกไป 7-11
ก็นะสลัดความขี้เกียจออกจากตัวยังไม่ได้เล๊ยย

ก็ไม่รู้เป็นอะไรนะ อารมณ์เหงาๆทีไรฉันมักจะนึกถึงเธอเป็นอันดับแรก คงเป็นเพราะ
ฉันไม่มีใครให้นึกถึงน่ะสิ คนอย่างฉันจะมีใครเอาเนอะ ฮา บางทีก็อยากได้ยินเสียง
เธอสักครั้งเหมือนกันนะ แต่ฉันคงไม่มีความกล้าหาญขนาดนั้น ครั้งล่าสุดที่ฉันเคย
พยายามจะโทรไปอวยพรวันเกิดเธอ สิ่งที่ได้คือความเงียบ ไม่มีคำตอบจากสายลม
ถ้าฉันเดาเธอคงจะเกลียดฉันเข้าไส้ หรือถ้ามองในแง่ดีเธออาจจะหลับไปแล้วเนอะ
ฉันเริ่มขี้เกียจที่จะพิมพ์แล้วล่ะ เอาเป็นว่า นอนหลับฝันดีกันสุคู่สู่คนนะ 🙂


Posted in สัพเพเหระ | Leave a comment