what is the meaning of life?

2:47น.

ดึกป่านนี้แล้วฉันยังหลับไม่ลงเลย มีเรื่องมากมายในหัวให้คิดตั้งเยอะแยะ ทำอะไรไม่ถูก
ไม่รู้จะเริ่มคิดทำอะไรก่อนดี ลำดับความสำคัญไม่ถูกเลย กับหลายๆภาระที่กำลังแบกรับอยู่
ฉันเริ่มเหนื่อยเต็มที ถามตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ การที่มีชีวิตอยู่แบบนี้มันคือความสุขที่แท้จริง
ที่ต้องการหรือ กับการที่ต้องดิ้นรนอย่างที่เป็นอยู่เช่นทุกวัน เออ..มันอาจจะเป็นความสุข
ณ ช่วงเวลาหนึ่ง หลากหลายคำถามที่ผุดขึ้นมา ฉันมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ (วะ) อยากจะสบถกับตัวเอง
ดังๆสักครั้งว่า กูมาทำเหี้ยอะไรอยู่ตรงนี้วะ อนาคตคืออะไีีรมันอยู่ที่ไหน ความสุขคืออะไร มันใช่แล้วหรอ
กับที่เป็นอยู่ เฮ้อ…ยังหาคำตอบไม่เจออยู่ดี บางทีนะคนเราชีวิตที่เป็นอยู่เราไม่ได้อยู่เพื่อตัวเองหรอก
เนอะว่าไหม? คนเรามันก็มีบางอารมณ์ที่รู้สึกท้อ เหงา โดดเดี่ยว ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนี่นะ

คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย นึกถึงเรื่องราวเก่าๆในวันก่อนๆ นึกถึงเธอในวันวาน น้ำตาจะไหล 🙂 กลับไปอ่าน
เมล์เก่าที่ยังคงค้างอยู่ใน inbox ทำให้ฉันนึกถึงเธอขึ้นมา รูปถ่ายเก่าๆมันไปสะกิดความรู้สึกส่วนนึง
ที่ถูกฝังอยู่ในหัวใจของฉันให้ผุดขึ้นมาอีกครั้งนึง เกือบสิบปีได้อีเมล์ที่เคยส่งหากันฉันไม่เคยลบเลย
ในกล่องจดหมายขาเข้ายังมีชื่อเธออยู่เลย แต่เสียดายที่ฉันกลับไปอ่านไม่ได้อีกแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป
รวมไปถึงระบบอีเมล์ยาฮู ที่เคยใช้แต่แรกเริ่ม unicode ภาษาไทยมันเพี้ยนไปแล้วอีเมล์เก่าๆของฉัน
เกือบทุกฉบับที่เป็นภาษาไทย ตอนนี้มันไม่เป็นภาษามนุษย์เอาซะเลยอ่านไม่ได้สักฉบับ รวมไปถึง
จดหมายของเธอ น่าเศร้า ฉันพยายามหาวิถีทาง encode เพื่อที่จะกลับไปอ่านมัน ครั้งแล้วครั้งเล่า
ก็ไม่อาจแปลงจดหมายเหล่านั้นให้เป็นภาษามนุษย์ได้เลย แต่ถึงอย่างไรเรื่องราวในวันเก่าๆ ฉันคง
ยังลืมมันไม่ได้หรอก เว้นแต่ฉันหมดลมหายใจไปแล้ว บรรยากาศตอนนี้ช่างได้อารมณ์เศร้าเสียจริง

ฝนกำลังตกปรอยๆ อากาศสบายๆตอนดึก เปรียบได้กับเหมือนซีรี่ย์เกาหลีที่เธอเคยชอบนั่นแหล่ะ
สงสัยคงได้เวลาไปนอนแล้ว ไม่อยากปล่อยให้ตัวเองคิดอะไรไปเลยเถิดมากกว่านี้ บ่อน้ำตามันยิ่งตื้น
ซะด้วยสิ เธอคงไม่ได้อ่านข้อความของฉันหรอกเนอะ เอาเป็นว่าถ้าใครผ่านมาหรือใครเจอเธอ
ก็ช่วยบอกเธอด้วยว่าฉันคิดถึง นอนหลับฝันดี

ปล. ต้องขออภัยที่สบถคำหยาบออกมามันอาจจะดูไม่สุภาพสักเท่าไหร่
บางทีนะฉันว่าคนเรามันก็มีความรู้สึกเบื้องลึกที่ดิบ เถื่อนเหมือนกันว่ามะ
เพียงแต่ไม่แสดงความรู้สึกที่อยู่ก้นบึ้งนั้นออกมาเท่านั้นเอง พอถึงจุดๆนึง
ที่มันเกิดภาวะอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ (ขี้เกียจอธิบายให้ยืดยาว) ในส่วนลึกของจิตใจ
มันก็มีด้านมืดกันทุกคนล่ะ แต่มันถูกข่มด้วยความรู้สึก ผิดชอบชั่วดี เอาไว้
เท่านั้นเองเนอะ

Posted in สัพเพเหระ | Leave a comment

i am back

1:27น.

ไม่ได้ login เข้าระบบมาสองชาติได้แล้วมั้ง แทบจะจำไม่ได้เลยว่า url หน้า admin คืออะไร
ห่างหายกันไปนานกับการเขียนบล็อกแฟนคลับสงสัยจะหายไปหมดแล้ว (ปกติก็ไม่มีอยู่แล้ว ฮา)

เวลาผ่านไปอะไรหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ดูเหมือนฉันจะแก่ลงทุกที ฮือๆ มองหน้าตัวเอง
ผ่านกระจกทีไรแล้วเศร้า หน้ามันเหี่ยวลงทุกวัน ไม่รู้จะทำยังไงที่จะพอช่วยเยียวยาได้บ้าง 🙁

วันนี้เกิดอาการเซ็งๆนิดหน่อย fb acc ดันโดนแบนไปวันนึงเต็มๆ หาสาเหตุไม่เจอเลยว่ากุทำอะไรผิดวะเนี่ย
เซงชิบ ไม่มีที่ระบายอารมณ์ทางเพศ เฮ้ยยไม่ใช่ อารมณ์เฉยๆมันเกิดอาการครั่นเนื้อครั่นตัวบอกไม่ถูก
ถ้าเกิดไม่ได้ระบายอะไรออกไปสักหน่อย

หลายเดือนที่ผ่านมาไม่มีอะไรโพสต์ลงในบล็อกเลยเนื่องจากเจอมรสุมรุมเร้า บวกวิกฤตการหลายอย่าง
ทำให้หาเหตุผลไม่เจอว่าทำไมกุต้องมาเขียนวะ อีกอย่างนึงอารมณ์มันไม่ได้ ฟีลลิ่งไม่มีขาดแรงบันดาลใจ
หลายๆอย่าง และสิ่งที่สำคัญคือ

ฉันหายใจต่อไม่ไหวนะถ้าไม่มีเธอ 😀 (พูดเว่อร์ไปนะว่ามะ) ไม่ถึงกับขนาดนั้นหรอก
เดี๋ยวนี้เจอแต่ความหลอกลวงบนโลกไซเบอร์ ในชีวิตจริงจะเป็นอย่างนั้นด้วยหรือเปล่ากะไม่รู้นะ
ตอนนี้เริ่มจะเบื่อการใช้ชีวิตในกรุงเทพฯเสียเต็มทน ความคิดเพิ่งจะเปลี่ยนไปเมื่อไม่นานมานี้เอง
เมื่อก่อนมีความสุขกับการใช้ชีวิตในเมืองกรุงมาก สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เสียอย่างเดียว
น้ำใจผู้คนน้อยไปเมื่อเทียบกันคนอีสานบ้านฉัน ถึงแม้ผีนดินจะแห้งแล้งปลูกอะไรไม่งอกงาม

อีสานบ้านเฮา

อีสานบ้านเฮา

ฉันเบื่อหน้าคนเมืองที่ดูบึ้งตึง รถติดเป็นชั่วโมง การเอารัดเอาเปรียบของคนส่วนใหญ่ ความเห็นแก่ตัว
ถึงวันนี้ความคิดฉันเปลี่ยนไปแล้วอยากกลับไปใช้ชีวิตแบบลูกทุ่ง อย่างที่เป็นมาเหมือนตอนที่ยังเป็นเด็ก
เห้อ..หรือว่าฉันจะเริ่มแก่แล้วจริงๆ ความคิดความอ่านเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว แต่ถึงอย่างว่ายังไงก็คงอีกนาน
กว่าจะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง ตอนนี้ภาระหน้าที หนี้สินมากมายเสียเหลือเกิน
จนฉันแทบจะหมดแรงเสียแล้วล่ะ

หลับฝันดี

Posted in สัพเพเหระ | Leave a comment